Ölümün Yükselişi Ve Çöküşü

Çe Gevaraya ithaf edilmişdir

Ne zaman bir yakını ölse birinin,

Onu ilk-olum sanır kalır o.

Ne zaman bir sevdiği ölse birinin,

Onu en-ölüm alır kalır o.

Ne zaman bir saydığı ölse birinin,

Onu hep-ölüm bulur kalır o.

Ne zaman bir-bildiği ölse birinin,

Onu son ölüm sayar kalır o.

Ne zaman bir umduğu ölse birinin,

Onu yok-ölüm duyar kalır o.

Ne zaman bir her şeyi ölse birinin,

Kendini ölümlere yaşar kalır o.

Ne zaman bir kendisi ölse birinin,

Ölümlerde kendini yaşar kalır o.

***

Argo

Ağacı sevecektiniz,

Yoldunuz, dal bırakmadınız...

Yılına al bırakmadınız,

Yemişini yiyecektiniz.

Kadını sevecektiniz,

Aldınız, ver bırakmadınız..

Sevi'ye yer bırakmadınız,

Ona ben değil, sen diyecektiniz.

Büyünürken zamanla,

Küçüldünüz zamanla,

Arıları kovdunuz dumanla,

Kovanda bal bırakmadınız.

Sobayı söndürdünüz,

Isıyı öldürdünüz,

Hava basıp üfürdünüz,

Mangalda kül bırakmadınız.

Parayla yamalı bohça'da,

Kapanık, dar bir açıda,

O caanım ikili bahçede

Bir renk, bir gül bırakmadınız.

Bir eliniz vardı, bir cebiniz,

Başınıza vurdu keliniz,

Alıp sattınız hepiniz,

Depoda mal bırakmadınız.

***

Gazetelerde çıktı resminiz

Kurultayda uyuyordunuz

Yanınızdakilerin yanında siz

Biraz daha uyanık duruyordunuz

***

Halka karşı çıkma

Kesin yanılmış olursun

Halkın tuttuğunu anla

Halkı anlamış olursun

Halkını anlamakla

Bir yere varmış olursun

Halk sevilmez, yerilmez

Aldatılmış, aldanmış olursun

Sevgiye bilgi

Bilgiye sevgi katılmaz

Uzak kalmış olursun

***

Düzelecek dediler, yirmi yıl geçti

Açan arayı daha da açtı

Bugün sordum düzelecek diyorlar

Gemi de gemiymiş hani, yolcu da yolcu

***

Aşk, varlığında, yokluğunda belli olur

Egemenlik, varlığında, yokluğunda belli olur

Bir özgürlük var, sularca, havalarca olağan

Varlığında değil, yokluğunda belli olur.